Σα θάλασσα!!!

Με πνίγει η μοναξιά μου...παραπατώ στα μονοπάτια της ψυχής μου και η μορφή σου με σκοτώνει।Με σκοτώνουν τα πάντα γύρω μου।Είναι άδεια η ζωή μου,μάταιη,κενή και χαίρομαι στον άδυτο κόσμο των ματιών σου।Από που να πιαστώ πες μου τι να κάνω?Τα μάτια δακρύζουν κι η τρέλα είναι η μόνη άμυνα।Η ψυχή είναι η θάλασσα।Όταν τα νερά είναι γαλήνια το πάθος σιγοβράζει και κάποια στιγμή το κύμα ξεσπάει στους βράχους,όπως το δάκρυ κυλά σε σκληρά πρόσωπα।Έτσι ζω σα θάλασσα χωρίς δυο μάτια να κοιτούν το απόλυτο γαλάζιο να χάνεται στο τέλος του ουρανού....

Πάντα θλιμένη χαραυγή για μένα ξημερώνει,γιατί την ώρα που ξυπνώ κάθε χαρά τελειώνει।Πάντα με το παράπονο το χείλος μου ανοίγει γιατί είναι ι πίκρα μου πολλή και η χαρά μου λίγη।

Οταν πονέσεις στη ζωή και ματώσεις την ψυχή σου μην κλειστείς στον εαύτο σου γιατί θα είμαι στο πλευρό σου।Μην απομακρυνθείς γιατί μόνη θα χαθείς...

Σημασία δεν έχει ποιος θα φύγει πρώτος αλλά ποιος θα ξεχάσει τελευταίος....