ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ Μ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΝΟΙΩΘΩ....

ΎΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΒΡΗΚΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΩ।(έχω πολλές υποχρεώσεις και δεν προλαβαίνω)....Με αφορμή ενός επεισοδίου που έγινε τώρα τελευταία μου δημιουργήθηκαν κάποιες σκέψεις που με κάνουν και νοιώθω όχι καλά....
Η ζωή είναι άδικη।άδικη με αυτούς που προσπαθούν να βοηθήσουν,να κάνουν τους άλλους να νοιώθουν καλά...Γιατί πάντα την πατάνε,πάντα κάτι γίνετε και οι άλλοι τους πατάνε....
Μπορεί για τον άλλον να είναι ευχαρίστηση να "δίνει" να βοηθάει,να του αρέσει,αλλά όταν σε αδειάζουν άτομα που δεν φαντάζεσαι ότι θα έκαναν κάτι τέτοιο είναι πολύ δύσκολο να συνεχίσεις να εκ τελείς αυτό το έργο που στο κάτω κάτω σε γεμίζει κι όλας....κι αμέσως αμέσως έρχεσαι κι αναρωτιέσαι αξίζει να δίνεις???
Η απάντηση στην αρχή είναι αξίζει।αλλά όταν βλέπεις ότι συνεχίζεται το ίδιο,αλλάζεις και λες δεν αξίζει για κανέναν τίποτα κράτα τα για τον εαυτό σου,μην δίνεις αλλά γίνε "παρτάκιας" για να 'σαι καλά...Πρέπει να προσαρμόζεσαι με τις συνθήκες που επικρατούν για να επιβιώσεις!!!Άντε και καλά όλα αυτά κι αν υπάρχουν ένα,δύο άτομα που ξέρεις ότι δεν τους αξίζει να συμπεριφερθείς απότομα, τα κοιτάζεις κι απλά θέλεις να τους πεις όμορφα πράγματα που θα τους βοηθήσουν,γιατί έτσι σου έχουν δείξει.Εκεί πως αντιστέκεσαι, απλά δεν μπορείς...Και σκέφτεσαι μετά ότι ναι γι αυτά τα άτομα αξίζει να μείνεις έτσι και να δίνεις κι έρχεται η επόμενη σκέψη που λέει και που ξέρω "εγώ"αν στο μέλλον δεν με "πατήσουν" κι αυτά...?(αφού σου έχει ξανασυμβεί με άλλα άτομα)।
Γιατί πάντα πρέπει να βασανιζόμαστε εμείς που κρύβουμε συναισθήματα και σκέψεις μέσα μας που κάνουν τους άλλους να νοιώθουν διαφορετικά...?Γιατί μας εκμεταλλεύονται και μας πατάνε...?
και η απάντηση είναι:
ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΑΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!!!!!ΑΛΛΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟ......!!!!!!!!!!!